به اندیش

  دوستي امروز به من گفت كه مي گويند فلاني در عرفان بسيار رشد كرده و آدم عجيبي شده است اخيرا كارهاي مي كند كه از دست انسان هاي معمول بر نمي آيد او ادعا دارد كه مي تواند بر روي آب راه رود،قفل در بسته شده اي را با نگاه بگشايد،باطن افراد را ببيند و.....

گفته هايش در من تاثير افتاد و لحظاتي فكرم را به خود مشغول ساخت با خودم گفتم براستي انجام كارهاي اينچنيني مشكل است يا دروغ نگفتن،تجاوز به حقوق ديگران نداشتن،بر هواهاي نفساني خود مسلط بودن،با خلق خدا تكبر نورزيدن وبرخورد منصفانه با آنان داشتن،در اوج دارايي و توانمندي بفكرضعيفان بوده و اصراف و تبذير نداشتن و.......صدها امر به معروفي كه هدف بعثت تمامي انبياء بوده است؟ از نظر من هنر انسان متدين و با اخلاص اين نيست كه بتواند بر روي آب راه رود،قفل در بسته شده اي را با نگاه بگشايد،باطن افراد را ببيند و.....بلكه هنر انسان متدين و عاقل آن است كه بتواند روابط اجتماعي و انساني خود را مطابق شرع مقدس تنظيم نمايد و برپيامبران و ائمه معصومين و  اولياء خدا نه قدمي بر پس و نه قدمي بر جلو بگذارد.خدائئ كه همه امكانات مورد نياز انسان را در عالم طبيعت آفريده واو را به بركت تعقلي كه داده مسلط بر همه چيز ساخته چه نيازي به كار هاي غيرمعمول وغيرعقلاني دارد؟ مگر نه اين است كه فقط اين انسان هاي متعقل و خردمند هستند كه نه تنها آسمان و دريا را مسخر خويش ساخته بلكه به عميق ترين قوانين عالم هستي پي برده بشريت را بر اوج كرسي اشرافيت نشانده است؟

براستي آيا واقعا بشريت توانسته است حتي يك روز زندگي بدون دروغ و دورويي را تجربه كند؟چرا؟ نظر شماچيست؟