موضوع : توانمند سازی شغلی مربیان پرورشی مدارس

بیان مساله و اهمیت و ضرورت آن:

       موضوع توانمندسازی مربیان پرورشی دغدغه مسئولین اموزش و پرورش بوده و دستورالعمل های صادره از سوی وزارتخانه نشان از این دغدغه دارد اگر چه به دنبال احیاء معاونت پرورشی انتظار می رفته تحولات عمیق تری در عرصه فعالیت های پرورشی به لحاظ تامین امکانات و تمهید شرایط از جمله تخصیص اعتبارات مناسب و پست های سازمانی به تناسب نوع فعالیت ها صورت پذیرد اما آنچه مهم است اینکه تامین ،پرورش و بهسازی نیروی انسانی به عنوان مهمترین محور توسعه و تعمیق فعالیت های پرورشی امری اجتناب نا پذیر بوده و در این عرصه پرداختن به دو موضوع زیر از فوریت بالای برخوردار می باشد:

  • بازسازی انگیزه شغلی مربیان پرورشی مدارس(ایجاد انگیزه شغلی)
  • توانمند سازی شغلی مربیان پرورشی مدارس(بالا بردن مهارت های شغلی)

     موضوع باز سازی انگیزه و توانمند سازی شغلی مربیان پرورشی مدارس که مهمترین مساله در پیشبرد فعالیت های پرورشی محسوب می شود باید توسط کسانی که امور برنامه ریزی ، بودجه ای و پرسنلی آموزش و پرورش را مدیریت و هدایت می کنند مورد توجه و بررسی قرار گیرد. با توجه به پیچیدگی موضوع به لحاظ تغیرات سریع الگوهای رفتاری دانش اموزان و مواجه شدن مربیان پرورشی مدارس به مسایل نوپدید تربیتی همکاری همه مسئولان و دست اندر کاران تربیتی در این خصوص جزئی از وظایف شغلی متعهدانه محسوب گشته و اجر صواب دینی را به همراه خواهد داشت.   

روش های اجرایی:

جهت اجرایی نمودن موضوع توانمند سازی شغلی مربیان پرورشی مدارس و دستیابی به دو هدف:

  1. بالا بردن مهارتهای  شغلی مربیان پرورشی مدارس در انتقال مفاهیم پرورشی و تربیتی
  2. تقویت بصیرت و دانایی مربیان پرورشی مدارس در برخورد با مسائل نو پدید تربیتی

  سه روش زیر به ترتیب اولویت پیشنهاد می شود:

  1. روش تبادل معلومات و تجربیات مربیان پرورشی با حضور اساتید و مربیان موفق و پیشکسوت در قالب برگزاری جشنواره ارائه روش های خلاقانه در انتقال مفاهیم پرورشی و تربیتی مربیان.
  2. روش مساله یابی توسط مربیان و بازخوانی هریک از مسائل مطرح شده توسط آنان در حضور اساتید و مربیان پیشکسوت با هدف بحث و بررسی جهت دستیابی به راه حل های مناسب اجرایی
  3. گرد آوری اطلاعات و دانش نظری پیرامون مسائل پرورشی و تربیتی با هدف به روز سازی دانش مربیان پرورشی در قالب انتشار بسته های فرهنگی