باز هم به فصل تابستان نزديك ميشويم و دغدغه بسياري از خانواده ها در چگونگي گذراندن اوقات فرزندانشان به گوش مي رسد اگر چه اوليا بخاطر خطرات احتمالي كه ممكن است بخاطر شرايط جسمي و روحي اين دوره از سن فرزندانشان آنان را تهديد نمايد اين دعدغه ها بجا و شايسته باشد ليكن اين تعطيلي و اوقات فراغت يك فرصت استثنايي و طلايي در روند رشدتربيتي و پرورشي نوجوانان و جوانان زيرا:

1-  در ابتدا بايد مشخص نمود ما در تربيت به دنبال چه هستيم به عبارت روشنتر بايد مشخص نمائيم كه مربيان جامعه در تربيت و پرورش فرزندان اين مرز و بوم به دنبال دستيابي به خواسته ها و فرضيات ذهني خود هستند يا به دنبال رشد و تعالي متربي به عنوان موجودي كه بناست اشرف مخلوقات باشد. اگر گزينه دوم مد نظر مربيان باشد به نظر ميرسد با همه سازوكار هاي عظيم تربيتي در نظر گرفته شده در دنيا (اعم از تئوري هاي روشهاي قوانين و مقررات  تربيتي)  مربيان جامعه بشري در دستيابي به چنين هدف مقدسي چندان توفيق نداشتند.درچرايي اين عدم توفيق كه از ابهام و پيچيدگي بسيار بالايي برخوردار است نظريات مختلفي داده شد كه به دليل همان پيچيدگي هيچكدام از آنان نتوانسته است براي بشريت نافع باشد وضعيت رفتاري امروز بسياري از مردمان دنيا به ويژه جوانان و اتفاقاتي كه در عرصه هاي مختلف فرهنگي اجتماعي اقتصادي سياسي و......... پيش مي آيد مويد همين موضوع است گويي دراين آسمان مه گرفته و غبار آلود تربيت ستاره بختي پيدا نمي شود. به نظر شما بهتر نيست در كنار همه آن روش هاي مداخله گرايانه تربيت قدري جسارت به خرج داده و متربيان را به خودشان واگذاريم و براي مربيان جامعه بجاي مداخله مستقيم در تربيت آنان نقش مشاوره و پشتيباني را تعريف نماييم به عبارت ديگرمربيان جامعه همه توانشان را مصروف نمايند تا هر آنچه را كه مورد نياز متربيان مي باشد فراهم آورده تا آنان خود بتوانند در هر زمينه اي كه مورد علاقه شان است فعاليت نموده و بر اساس ذوق و سلقه به بروز استعداد و كشف توانمنديهاي خود دست يابند

2-  به نظر شما بهتر نيست كه اولياء و همه مربيان جامعه به همان ميزاني كه در چگونگي رفتار و يا نوع رفتار هاي احتمالي نادرست فرزندانشان دغدغه دارند نسبت به چگونگي اعطاء امكانات   دادن ميدان  عمل به آنان    و نوع روشهاي تربيتي خود دغدغه داشته باشند.

3-  بياييد تعطيلات تابستان را را قدر بدانيم و همه نهاد هاي دولتي و غير دولتي هرآنچه از امكانت را در اختيار دارند(اعم از فضا و ابزار و ......) دراختيار نوجوانان و جوانان قرار داده و بدانند كه اگر اينچنين نكنند فرزندانشان بجاي آنكه در مراكز مهارت آموزي و تفريحي و...... تعطيلاتشان را سپري نمايند در كوچه و بازار پرسه خواهند زد.

4-  اگر روشهاي تربيتي اعمال شده نتواند آنان را بر اساس خواست فطري و الهي شان به هدايت رستگاري برساند همه مداخله گران تربيت بايد پاسخگوي اين خسارت عظيم بشري در پيشگاه احديت باشند بنابراين اگر كسي توانايي ايفاي نقش را در اين مسئوليت مهم ندارد در خانه بنشيند كه صلاح و رستگاري او همين است.

5-   نظر شما چيست؟