اخیرا مطلبی از یک استاد جامعه شناسی رو در یکی از سایت ها خوانده بودم که با بهره گیری از دانش ادبی و قلم روان از اعراب حاشیه خلیج فارس تجلیل نموده و با اشاره به امکانات فراوان زندگی در این کشورها، ملت مستقل و فهیم و هوشمند ایران را در طی سال های بعد از انقلاب اسلامی به فرصت سوزی متهم کرد در حالیکه همه ما میدانیم آنچه از مظاهر تمدن در این کشورها برای دوستان اینچنینی چشم نواز است تحفه اربابانی که به امانت در اختیار آنها قرار داده و هر وقت که بخواهند میتوانند به راحتی از دستشان گرفته و در یک فاصله کوتاهی انها را به عصر شترچرانی بازگردانند و بدانیم مادامی که این کشورها سرشار از منابع انرژی هستند وعافیت طلبی، مشی سیاست و زندگی آنهاست این روند نامبارک  ادامه خواهد یافت.حتما نداشته های ملت آزاده بر داشته های ملتی که برده گی را برای رفاه و آسایش خود برگزیده ترجیح دارد، اگر قرار است برای بخشش گناهی کفاره ای پرداخت شود پس بیایید برای آزادی این بردگان تلاش کنیم نه تجلیل از بردگی.